Karar Metni

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/34 Esas, 2025/498 Karar
HÜKÜM : Esastan Ret

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tasfiye memuru vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş mahkemesinde 25.09.2023 tarihinde işçilik alacakları ve kıdem tazminatına, 15.02.2024 tarihinde de hizmet tespitine ilişkin açtığı davalarda, terkin sebebi ile taraf teşkilinin sağlanamadığını, şirketin tasfiyesinin 22.03.2024 tarihinde, mezkûr davalardan sonra başladığını, terkin işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek … Gıda Ticaret Ltd. Şti.nin Bakırköy 43. İş Mahkemesi 2023/306 E, ve Bakırköy 20. İş Mahkemesi 2024/43 E. sayılı dosyaları kapsamında ve bu davalar sonucunda bunlara ilişkin başlatılacak icra takipleri ile diğer tüm yasal hakların kullanımı açısından ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı … Sicil Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; müvekkililinin davanın açılmasına sebebiyet verecek bir işleminin olmadığını, tasfiye memurunun sorumlu olduğunu, yasal hasım olunduğundan yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulamayacaklarını savunmuştur.

2.Davalı Tasfiye Memuru davaya cevap vermemiş olup, bilahare vekili duruşmada davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, ihyası istenilen şirketin Bakırköy 43. İş Mahkemesi 2023/306 E. ve Bakırköy 20. İş Mahkemesi 2024/43 E. sayılı dava dosyalarının görülmesi ve mahkemece verilecek kararın infazı işlemleri ile sınırlı olmak üzere huzurdaki davayı açtığı; davacının ilgili davalarda da davacı sıfatında, ihyası istenen şirketin davalı sıfatında olduğu ve taleplerin alacak ve hizmet tespiti istemine ilişkin olduğu, davacıya ihya davası açmak üzere süre verildiği, davaların derdest olduğu, bu haliyle derdest davalarda taraf teşkilinin sağlanabilmesi ve yargılamanın yürütülmesini temin bakımından ihya talep etmekte davacının hukuki yararının bulunduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 547/2 hükmünün ; ” Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye işlemlerinin yapılması için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir.” düzenlemesini havi olduğu, ihyası istenen şirketin ortağı ve yetkilisi olan …’ın tasfiye memuru olduğu, davalı …’nün davanın açılmasına sebep herhangi bir işlemi bulunmadığı, tasfiye sürecinde, eksik olarak yapıldığı iddia edilen işlemlerin muhatabı tasfiye memuru olduğundan yasal hasım konumunda bulunan davalı … Sicil Müdürlüğü’nün vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı, ihyası istenilen şirket tasfiye suretiyle sicilden terkin edilmiş ise de, terkinden evvel adı geçen şirket aleyhine açılmış davalar bulunduğu, davanın tasfiye memurunun bilgisinde bulunduğu, dava sona ermedikçe tasfiyenin sonlandırılmasının mümkün olmadığı, tasfiye kararının davadan evvel alınmasının sonuca etkisinin bulunmadığı, bu sebeple yargılama gideri ve vekâlet ücretinden tasfiye işleminin eksik yapılması ve dava açılmasına sebebiyet verilmesinden ötürü tasfiye memurunun sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tasfiye memuru vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ihyası talep edilen Tasfiye Halinde … Gıda Ticaret Limited Şirketi’nin ortaklar kurulu tarafından 15.03.2024 tarihinde şirketin feshi ve tasfiye sürecine girmesine karar verildiği ve …’ın tasfiye memuru olarak atandığı, 09.08.2024 tarihinde ortaklar kurulu tarafından şirketin tasfiyesinin sonuçlandırıldığı ve tasfiyenin kapatılması kararının 19.08.2024 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği ve şirketin terkin edildiği, her ne kadar istinaf eden davalı vekili tarafından davanın beş yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı iddia edilmiş ise de TTK’nın 547. maddesi kapsamında açılacak davalara ilişkin olarak zamanaşımı veya hak düşürücü süre düzenlenmediğinden, davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, davacı tarafından, terkin edilen şirket aleyhine açılmış derdest iki iş davasının bulunduğu, söz konusu davalar sonuçlanmadan tasfiyenin sonlandırılamayacağı, bu sebeple İlk Derece Mahkemesince dava konusu şirketin ihyasına ve tasfiye işlemleri için tasfiye memuru atanmasına karar verilmesi ve tasfiye işlemlerinin usulsüz yapılması sebebiyle dava açılmasına davalı tasfiye memuru sebep olduğundan aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, her ne kadar davalı tasfiye memuru vekili istinaf dilekçesinde huzurda görülen davanın, İlk Derece Mahkemesinde görülen 2024/26 E. sayılı dava ile birleştirilmesine karar verilerek müvekkili lehine tek bir vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 357. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların istinaf aşamasında ileri sürülemeyeceği, kaldı ki HMK’nın 166. maddesi uyarınca davaların birleştirilmesinin hâkimin takdirinde olduğu; birleştirme kararı verilmesinin birleşen dava dosyalarının bağımsızlığına etki etmediği, birleştirilen her dava hakkında usul hükümlerine göre ayrı ayrı hüküm kurulmasının gerektiği, bu kapsamda birleştirilen davalar bakımından yapılan yargılama sonunda her bir dava bakımından ayrı ayrı yargılama gideri ve vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı tasfiye memuru vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tasfiye memuru vekili tarafından temyiz edilmiştir.