Karar Metni

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/440 Esas, 2024/1697 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/344 E., 2021/262 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin “.. …” markasıyla tanındığını, … ibaresini ülke çapında bilinir hale getirdiğini ve bu markayı farklı türevleriyle tescil ettirmiş olduğunu, “… …” markasının da tescilli markaları arasında yer aldığını, davalının ise müvekkilin tescilli markalarına benzer şekilde “… …” markasını kullanarak marka hakkını ihlal ettiğini ve haksız rekabet oluşturduğunu, buna dair daha önce yapılan itirazların Türk Patent ve Marka Kurumu ile mahkemelerce haklı bulunarak davacı lehine açılan davaların reddedildiğini, buna rağmen davalının aynı markayı sosyal medya, tabela, ambalaj gibi alanlarda kullanmaya devam ettiğini, bu durumun davacının ticari itibarına zarar verdiğini ve kamuoyunda olumsuz algı yarattığını ileri sürerek 30.000,00 TL manevi ve ıslah dilekçesi ile 45.521,52 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin uzun yıllardır tatlı sektöründe faaliyet gösterdiğini ve 2014 yılında “… …” markasıyla ilk şubesini açarak bu markayla büyüdüğünü, davacının ise döner sektöründe tanınan ve “… …” dahil çok sayıda markaya sahip olduğunu, davalının marka başvurusunun davacıdan önce olmasına rağmen haksız şekilde reddedildiğini, müvekkilinin bu nedenle “… …” markasına başvurarak “… …” kullanımına son verdiğini, davacının markaya tecavüz iddiasının yersiz olduğunu, “…” kelimesinin genel kullanıma açık olduğunu, davacının şerbetli tatlı sektöründe faaliyeti bulunmadığını, bu davada asıl zarara uğrayan tarafın müvekkili olduğunu ve davacının müvekkilinin yarattığı marka değerinden haksız kazanç sağlamaya çalıştığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.