Karar Metni

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21/10/2003 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Atilla Sivri, … ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili, 107, 115, 139, 144, 237, 242, 243, 410, 437, 468, 600, 629, 754, 759, 784, 1113, 2024, 2098, 2099, 2162, 2165, 2166, 2278, 2319, 2424, 2538, 2650, 2651, 2666, 2749 parsel ile 141 ada 18 ve 205 ada 19 parsel sayılı taşınmazlarda öncelikle aynen taksim, mümkün olmaması halinde ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalılardan Hazine vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile, 2666 parsel sayılı taşınmaz için açılan dava atiye bırakıldığından bu parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer parseller yönünden davanın kabulüne, 107, 115, 139, 144, 237, 242, 243, 410, 437, 468, 600, 629, 754, 759, 784, 1113, 2024, 2098, 2099, 2162, 2165, 2166, 2278, 2319, 2424, 2538, 2650, 2651, 2749, 141 ada 18 ve 205 ada 19 parsel sayılı taşınmazlarda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
1.Temyiz yoluna başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan …, … ve … temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Bozma kararı
Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 11/12/2018 tarih, 2016/3416 E. 2018/8898 K. sayılı kararı ile 107, 115, 139, 144, 237, 242, 243, 410, 437, 468, 600, 629, 759, 784, 1113, 2024, 2098, 2099, 2162, 2165, 2166, 2278, 2319, 2424, 2538, 2650, 2651, 2666, 2749, 141, ada 18 ve 205 ada 19 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün onanmasına, 754 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulüne, bu taşınmazın ifraz edilmesiyle oluşan 2905 ve 2906 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları getirtilerek taraf teşkili kontrol edilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmasına karar vermiştir.
V. BOZMAYA UYULARAK VERİLEN KARAR
İlk Derece Mahkemesinin 25/06/2020 tarihli ve 2019/35E. 2020/615 K. sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak, Edirne ili, Uzunköprü ilçesi, Sığırcılı Köyü 107, 115, 139, 144, 237, 242, 243, 410, 437, 468, 600, 629, 759, 784, 1113, 2024, 2278, 2319, 2424, 2538, 2651, 2650, 2749, 2098, 2099, 2162, 2165, 2166, 2666 Uzunköprü ilçesi, Halisehatun Mahallesi 141 ada 18 parsel, Rızaefendi Mahallesi 205 ada 19 nolu parseller yönünden Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11/12/2018 tarih ve 2016/3416 Esas ve 2018/8898 Karar sayılı ilamında onama kararı verildiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, Edirne ili, Uzunköprü ilçesi, Sığırcılı Köyü 2906 parsel sayılı taşınmaz yönünden reddine ve Edirne ili, Uzunköprü ilçesi, Sığırcılı Köyü 2905 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise kabulüne karar vermiştir.
VI.TEMYİZ
1.Temyiz yoluna başvuranlar
İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Atilla Sivri, … ve DSİ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Gerekçe
2.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
2.2. Hukuki Sebep
28/04/2018 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince … Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale gelmiştir.
3.3. Değerlendirme
3.3.1. Dosyadaki yazılara, kararın (8.) numaralı bendinde yer verilen gerekçesine göre, davalılar Atilla Sivri, …’nin temyiz itirazlarının reddi; davalı DSİ vekilinin ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
3.3.2. DSİ, 7139 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf olduğundan temyiz incelememize konu kararda harçla yükümlü tutulması doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yönde düzelterek onama kararı vermek gerekmiştir.